مير تقي الدين كاشاني
754
خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي )
شش بجل : نوعى قمار با شش قاب شطر : نيمه ، پارهاى از چيزى شطل : شتل : پول قمار كه غير قمارباز بدست آورد شقوت : بدبختى شمامه : دستنبو ، نوعى خربزهء خوشبو شمايم : ج ( شميمه ) ، بوهاى خوش شماء : فروزاننده شمر : حوض كوچك ، آبگير شوارد : ج ( شارده ) ، غرائب شوارد : ج ( شارده ) ، غرائب شوس : گستاخى ، دليرى شيم : ج ( شيمه ) ، خلقها و عادتها « ص » صبح دوم : صبح صادق و راستين در مقابل صبح اوّل صبيح : خوبرو و سفيدرنگ ، ضدّ مليح كه سبزهرو باشد ، خوشگل صحاح اللغة : كتاب لغت اسماعيل بن حماد جوهرى صحاح ستّه : نام كتابهايى از اهل سنّت در خصوص حديث صحاح همّت : تندرستى و صحّت صحر : سرخى آميخته به سپيدى عصر صحو : هشيارى ، پراكندن ابر صداع : دردسر صفر الوف : تهى و خالى از هر چيز صفّه : نشستن سوار در زين اسب ، ايوان صلب : استخوان پشت صناديد : ج ( صنديد ) ، بزرگان ، مهتران صوارف : ج ( صارفه ) ، حادثه ، داهيه صوامع : ج ( صومعه ) ، عبادتگاه ترسايان صوب : ديار صيرفى : مرد محتال و چارهگر و تصرّف كننده در كارها صيّنت عن الحدثان : از پليدىها بدور ماند « ض » ضرّ : گزند ، زيان ضوارى : ج ( ضارى ) ، حيوان در پى دونده شكار « ط » طاب ثراه : عبارت دعايى ، يعنى خاكش پاكيزه باد ! طاغى : از حدّ درگذرنده ، نافرمان ، ستمكار طافح : بدمست ، لول طاقيه : عرقچين ، كلاه مخروطى تركمانى ، كلاه نظاميان عثمانى طالح : مقابل صالح ، بدكردار ، تبهكار ، مرد بىسامان طبعى : فطرى ، گوهرى طرى : باتراوت ، شاداب و تازه طريف : نو ، تازه طفاله : نرم و نازپرورده طفره و طفر : برآمدن به كس را گويند طلاوت : نيكويى ، پذيرايى دل ، بهجت طوارق : ج ( طارقه ) ، بلايى كه شب دررسد طويّت : قصد و نيّت ، دل و اندرون ، انديشه « ع » عبهر : شخص فربه و پرگوشت ، نرگس ،